Opatrywanie miednicy

Opatrywanie brzucha bezpośrednio wiąże się z na­kładaniem opatrunków w okolicy biodrowej i pośladkowej. Najlepiej jest opatrywać okolicę miednicy w pozycji stojącej, lecz ze względu na możli­wość niebezpieczeństwa w polu lub ciężki stan ranne­go, szczególnie w przypadkach złamań miednicy, kości udowych lub zranień narządów miednicy małej, naj­częściej będziemy zmuszeni do nakładania opatrunku w pozycji leżącej na wznak lub na brzuchu. W czasie nakładania opatrunku dwóch ratowników powinno uno­sić rannego, jeden podkładając ręce pod uda, drugi pod okolicę lędźwiową. Można podłożyć obie ręce z jednej strony lub objąć poszkodowanego i spleść ręce od spo­du ciała. Jeśli uniesienie poszkodowanego sprawia trud­ność, mogą pomagający ratownicy ułożyć się na boku obok rannego i podsunąć swoje kolana pod okolicę lędźwiową i uda. Stworzy to prześwit umożliwiający przeciąganie opaski. Sposób ten nie jest wskazany w przypadkach uszkodzenia kości pasa biodrowego.

Podstawowe opatrunki stosowane w tej okolicy ? to opatrunek kłosowy pachwiny, biodra i pośladka. Opatrunek kłosowy możemy dowolnie rozpocząć ob- wojami uda lub brzucha (opatrunek wstępujący lub zstępujący), odpowiednio wykonując ósemki przez udo lub brzuch i okolicę lędźwiową. Kłos układamy w oko­licy rany, a więc w pachwinie, na biodrze lub pośladku.

Za pomocą dwóch chust trójkątnych wykonuje się opatrunek okolicy biodrowej w sposób następujący: jedną chustą złożoną potrójnie opasuje się rannego i za­wiązuje końce, drugą z założoną podstawą obróconą ku dołowi pokrywa się biodro, pośladek lub pachwinę; końce związuje się po owinięciu dookoła uda, wierz­chołek przeciąga się pod pierwszą opaską i zawiązuje lub przypina.

Na okolicę krocza nakłada się opatrunek w kształcie litery T. Jedną opaskę lub złożoną chustę trójkątną zawiązuje się ponad biodrami, opatrunek za­łożony w kroczu umocowuje się opaską prowadzoną dwukrotnie lub złożoną chustą trójkątną, którą przy­wiązuje się końcami do pierwszej opaski.