Rola i zadania zespołu ratowników PCK w działalności oddziału samoobrony

Nawiązując do poruszonego na wstępie najważniej­szego zadania szkoleniowego, tj. przygotowania kadr ratowników na wypadek strat masowych powstałych wskutek większych kataklizmów lub działań wojen­nych, musimy zapoznać się z zadaniami zespołów ra­towników działających w ramach grup społecznych, jakimi są oddziały samoobrony. Do wykonania zadań o charakterze obronnym w systemie Obrony Terytorium Kraju organizuje się Terenowe Oddziały Samo­obrony (TOS) z obywateli zamieszkałych w jednej

miejscowości lub bloku mieszkalnym, a zakłady pracy organizują Zakładowe Oddziały Samoobrony (ZOS). ZOS i TOS działają w terytorialnym systemie mi­litarnym. Obywatele obowiązani są przez ustawę o ?Po­wszechnym Obowiązku Obrony PRL” do uczestniczenia w szkoleniu i pracach oddziałów samoobrony zgodnie ze swoimi kwalifikacjami.

Członków oddziałów samoobrony przygotowuje się do tych zadań głównie przez szkolenie i działalność społecznie użyteczną.

Do zasadniczych zadań oddziału samoobrony należy:

?  prowadzenie pracy polityczno-wychowawczej i za­poznawanie ludności z problematyką obronną;

?  prowadzenie szkolenia ogólnowojskowego i spec­jalistycznego oddziału w celu przygotowania do obrony miejscowości lub zakładu w przypadku zagrożenia oraz wykonywanie prac społecznie użytecznych, równocześ­nie przydatnych do celów obrony, jak na przykład: budowa dróg, mostów, schronów, obiektów zaopatrze­nia wodnego przeciwpożarowego, prowadzenia prac sanitarno-porządkowych itp.;

?  organizowanie samoobrony miejscowości i zakła­dów oraz wykonywanie w okresie zagrożenia zadań wynikających z planu samoobrony.

Oddział samoobrony składa się w zasadzie z podod­działu ogólnowojskowego oraz z następujących służb: porządkowo-ochronnej, sanitarnej organizowanej przez PCK i przeciwpożarowej organizowanej przez Związek Ochotniczych Straży Pożarnych.

W miarę miejscowych potrzeb i możliwości mogą być organizowane inne służby specjalistyczne: ratow­nictwa technicznego, ratownictwa wodnego, transpor­towa, łączności, rozpoznania i alarmowania, odkażania i dezaktywacji, schronowa, socjalna, weterynaryjna  itp.

W skład dowództwa oddziału samoobrony wcho­dzą:

?  dowódca oddziału,

?  zastępcy dowódcy, będący jednocześnie szefami służb.

Oddział samoobrony podlega właściwej terytorialnie radzie narodowej, która współdziała w kierowaniu oddziałem z Powiatowym (Dzielnicowym) Komitetem Obrony (PKO, DKO).

Służbę sanitarną organizuje koło PCK, a liczebność jej zależna jest od liczby członków PCK i miejscowych potrzeb. Służba sanitarna może być w sile posterunku sanitarnego, powiększonego posterunku sanitarnego, drużyny sanitarnej lub wzmocnionej drużyny sanitar­nej.

Do podstawowych zadań bieżących służby sanitarnej należy:

?    stałe szkolenie się i podnoszenie swoich kwalifika­cji indywidualnych i zespołowych;

?  udział w szkoleniu zbiorowym (ćwiczeniach) od­działu samoobrony;

?  szkolenie sanitarne otoczenia w umiejętności sa­mopomocy i pomocy wzajemnej;

?  utrzymanie posiadanego wyposażenia w stałej go­towości do użycia;

?  udział we wszelkiego rodzaju akcjach sanitarno–higienicznych na swoim terenie i w akcjach społecz­nych oddziału samoobrony;

?  współpraca z organami służby zdrowia w walce z epidemiami i chorobami zakaźnymi;

?  udzielanie pierwszej pomocy przedlekarskiej w nieszczęśliwych wypadkach i zachorowaniach;

?  natychmiastowe stawiennictwo w wypadku alar­mu lub na wyznaczony termin w gotowości do akcji.

Do zadań obronnych w ramach działania oddziału sa­moobrony należy:

?  udział w ratowaniu ludności w wypadku katastrof lub działań wojennych na własnym terenie, na co skła­da się:

a)  wyszukiwanie poszkodowanych w terenie (wspól­nie z innymi pododdziałami),

b) pomoc w wynoszeniu z rejonów niebezpiecznych,

c) udzielanie pierwszej pomocy przedlekarskiej,

d)  przeprowadzanie zabiegów sanitarnych u rannych w wypadku skażeń i współdziałanie ze służbą odka­żania i dezaktywacji,

e) organizowanie punktu zbornego poszkodowanych,

f) pomocy w dostarczaniu poszkodowanych do środ­ków transportowych i załadowanie ich,

g)  opieka w czasie transportu,

h) opieka nad poszkodowanymi i chorymi pozosta­jącymi na miejscu,

?  udzielenie pierwszej pomocy członkom oddziału samoobrony, biorącym udział w akcji ratowniczej,

?  zapewnienie pierwszej pomocy i ewakuacji człon­kom oddziału samoobrony w wypadku działań zbroj­nych przez:

a) wydzielenie zespołu do oddziału wykonującego za­danie,

b) działanie na zasadach obowiązujących wojskową służbę zdrowia w czasie walki, z przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa ratowanych i własnego;

? udział w akcjach ratowniczych zbiorowych poza własnym terenem, nakazanych z wyższego szczebla;

? organizowanie opieki sanitarnej nad osobami ewa­kuowanymi na dany teren lub w wypadku ewakuowa­nia ludności z własnego terenu przez:

a) organizowanie punktów pomocy sanitarnej na drogach ewakuacji przy współudziale pododdziałów po­rządkowo-ochronnych i gospodarczych oraz w miej­scach rozmieszczenia ludności ewakuowanej we współ­działaniu z ośrodkami zdrowia i przychodniami lekar­skimi,

b)     przestrzeganie zasad higieny, przede wszystkim w odniesieniu do żywności i wody,

c)    opiekę nad osobami niedołężnymi i dziećmi.