Zespołowe udzielanie pierwszej pomocy

Zgodnie z tym, co powiedziano poprzednio., jedną z umiejętności i metod pracy ratowników jest praca zespołowa. Typowym zespołem ratowników jest poste­runek PCK o składzie 4 osób, z których pierwsza pełni równocześnie funkcję komendanta (komendantki) po­sterunku. Zespół ten może pracować samodzielnie lub wchodzić w skład większej jednostki ? drużyny PCK, składającej się z 3 do 5 takich zespołów, zwanych wte­dy sekcjami. Podstawą sprawnego działania jest prawi­dłowe kierowanie pracą zespołu przez komendanta (komendantkę, sekcyjną). W celu usprawnienia pracy każdy zespół w czasie szkoleń powinien indywidualnie ustalić podział czynności przy udzielaniu różnego ro­dzaju pomocy (np.: kto przygotowuje szynę do unieru­chomienia; kto podtrzymuje kończynę; kto umocowuje szynę; kto jest najlepiej wyspecjalizowany w sztucz­nym oddychaniu; jak podzielić zespół, gdy trzeba rów­nocześnie wykonywać kilka czynności itp.).

Wyższym szczeblem organizowania pomocy zespoło­wej jest dowodzenie kilkoma zespołami ratowników. W tym wypadku komendant powinien ustalić zadania dla poszczególnych zespołów. Może to być wskazanie równorzędnych zadań kompleksowych, np. odnalezie­nie poszkodowanego, udzielenie mu pomocy i prze­transportowanie do środka lokomocji lub wyznaczenie części zespołów do zebrania i wyniesienia poszkodowa­nych z rejonu skażenia lub innego niebezpieczeństwa, części ? do udzielania pierwszej pomocy w wyzna­czonym miejscu, innym ? do przeprowadzenia zabie­gów sanitarnych i dezaktywacji. W tym wypadku rów­nież wskazane jest wyrobienie w toku szkolenia me­todyki pracy przez zespoły i wyspecjalizowanie pod­zespołów. Między innymi ważną sprawą jest utrzymy­wanie łączności z komendantem, meldowanie o przebiegu akcji i o jej zakończeniu.