Ogólne wiadomości o oparzeniach

Do uszkodzeń urazowych należą również oparzenia. Oparzenia wywołują działanie wysokiej temperatury, niektóre rodzaje promieniowania i żrąco-parzące środ­ki chemiczne.

Najczęstszą przyczyną oparzeń w czasie pokoju jest działanie gorących płynów, płomienia, zetknięcie się z gorącym metalem, działanie gorącej pary w wypad­kach wybuchu kotła itp.

We współczesnej wojnie mogą wystąpić masowe oparzenia wskutek działania promieniowania cieplne­go powstającego w czasie wybuchu atomowego, sięga­jącego do kilkunastu kilometrów od miejsca wybuchu. Przed promieniowaniem tym chronią skórę nawet bar­dzo cienkie zasłony. Bojowy środek napalm oraz mio­tacze ognia powodują ciężkie oparzenia płomieniem.

Od działania tych środków zapalają się budynki, sa­mochody, wozy bojowe (czołgi, transportery) oraz ubranie, co staje się źródłem dodatkowych oparzeń.

Wreszcie źródłem ciężkich oparzeń mogą być bojo­we substancje żrąco-parzące.

Pod wpływem oparzenia ulegają uszkodzeniu i obu­mierają tkanki, do tego dołącza się podrażnienie zakoń­czeń nerwowych, które prowadzi do poważnych za­burzeń w organizmie zwiększających obumieranie tka­nek i prowadzących równocześnie do powstania wstrząsu. Do rozwinięcia się wstrząsu przyczynia się silny ból i wyciekanie płynów tkankowych przez oparzoną powierzchnię.

W zależności od czasu działania wysokiej tempera­tury, natężenia promieniowania lub stężenia substan­cji parzącej, powstają różnego stopnia oparzenia. Roz­różnia się pod względem ciężkości trzy stopnie oparze­nia. W jeszcze większym stopniu o ciężkości oparzenia decyduje wielkość oparzo­nej powierzchni ciała. Oparzenia powyżej jednej trzeciej powierzchni ciała są bardzo niebezpiecz­ne dla życia i wielu tego rodzaju oparzonych ginie. Szczególnie wrażliwe są na oparzenia dzieci i u nich nawet mniejsze oparzenia są niebezpieczne dla życia.