Omdlenie

Omdlenie jest to utrata przytomności spowodo­wana niedostatecznym dopływem krwi do mózgu lub jej niedostatecznym utlenieniem. Zły dopływ krwi do mózgu może powstać wskutek niedostatecznej pracy serca, a częściej na drodze odruchowej, wskutek nieprawidłowego działania naczyń krwionośnych i odpły­wu krwi do jamy brzusznej.

Omdlenia mogą występować u osób chorych na ser­ce, wykrwawionych, po przebytych chorobach, u osób wrażliwych, wskutek wzruszeń psychicznych, w dusz­nych pomieszczeniach.

Objawy: skóra, błony śluzowe i wargi są blade, na skórze pojawiają się krople zimnego potu, chory skarży się na mroczki wirujące przed oczami, szum w uszach, może wystąpić ziewanie, a wreszcie utrata przytomności. Omdlały pada jak podcięty na ziemię, tętno jest słabo wyczuwalne, zwolnione, oddech po­wierzchowny i rzadki.

Pierwsza pomoc w omdleniu polega na za­stosowaniu zabiegów mających na celu zwiększenie dopływu krwi do mózgu oraz wzmocnienie czynności serca i oddychania.

Pomoc ratownika: chorego układamy na wznak na łóżku, leżance lub na podłodze tak, aby gło­wa spoczywała niżej od tułowia, nogi unosimy wyżej ? początkowo nawet do pionu, aby zwiększyć me­chanicznie dopływ krwi do mózgu. Jeśli chory siedzi na krześle, gdy zauważymy skłonność do omdlenia, polecamy mu natychmiast pochylić się do przodu z gło­wą zniżoną między kolanami ? wytworzony ucisk na jamę brzuszną poprawi dopływ krwi do głowy. Należy otworzyć okno lub drzwi w celu zapewnienia dopły­wu świeżego powietrza, a przede wszystkim wynieść omdlałego z tłumu. Uciskające części ubrania, jak koł­nierzyk, pas, bieliznę, rozpinamy celem ułatwienia krą­żenia krwi i swobodnego oddychania. Twarz i pierś chorego spryskujemy zimną wodą i jeżeli chory od­dycha, podajemy do wąchania watę z amoniakiem nie dotykając nią skóry chorego.” W przypadkach ciężkich, gdy powyższe zabiegi nie dają wyniku, wzywamy le­karza. W razie ustawania lub bardzo słabego oddechu stosujemy sztuczne oddychanie bez przerwy do przy­bycia lekarza.

Po odzyskaniu przytomności pozostawiamy chorego przez pewien okres czasu, nawet do 2 godzin, w pozy­cji leżącej, podajemy gorącą prawdziwą kawę lub her­batę, dorosłym można podać 15?20 kropli waleriano­wych lub 10?15 kropli kardiamidu. Wstawanie cho­rego powinno być stopniowe ? uniesienie głowy, sia­danie, wstawanie na nogi.