Uduszenie

Wskutek zatkania górnych dróg oddechowych lub przygniecenia klatki piersiowej może nastąpić udusze­nie. Najczęstsze przyczyny uduszenia to przywalenie przez ziemię, gruzy budynków, lawinę śniegową, zadła­wienia i zachłyśnięcia (u rannych w twarz i dzieci), ucisk na szyję (powieszenie).

Objawy. Zasinienie skóry, szczególnie twarzy, oczy wytrzeszczone przekrwione, bezdech lub słaby chrapliwy oddech, tętno i bicie serca słabo wyczuwal­ne, utrata przytomności.

Pierwsza pomoc. Ratownik powinien przede wszystkim stwierdzić przyczynę duszenia się i dążyć do jej usunięcia.

W wypadku zatkania górnych dróg oddechowych usuwamy ciało obce zgodnie z zasadami podanymi da­lej. W wypadku duszenia się chorego w przebiegu bło­nicy konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska.

W razie przygniecenia (przysypania) klatki piersio­wej, trzech ratowników rozpoczyna pracę nad uwol­nieniem klatki piersiowej od gruzów, podczas gdy czwarty ratownik równocześnie stosuje sztuczne oddychanie sposobem ?usta-usta”. Należy pamiętać, że nie wolno siłą wyciągać spod gruzów poszkodowanego, bo może on mieć towarzyszące złamanie kręgosłupa i przy gwałtownych manipulacjach można spowodować usz­kodzenie rdzenia kręgowego. W wypadku powieszenia, dwóch ratowników podtrzymuje denata, trzeci przeci­na i rozluźnia pętlę. Jeżeli jest jeden ratownik, wów­czas jedną ręką obejmuje i podtrzymuje denata, dru­gą przecina sznur.

Po usunięciu przyczyny uduszenia ratownik lub ze­spół ratowników wykonuje sztuczne oddychanie i w ra­zie potrzeby masaż serca. Po przywróceniu samoistne­go oddechu należy poszkodowanego dostarczyć do le­karza w pozycji leżącej lub wezwać lekarza na miejsce.