Utonięcie

Tonący umiera wskutek duszenia się w związku z przedostaniem się wody do płuc lub odruchowego skurczu krtani.

Pierwsza pomoc obejmuje wydobycie tonące­go z wody i przywrócenie oddechu.

Jeśli tonący znajduje się blisko brzegu, możemy po­dać mu drąg, rzucić sznur, koło ratunkowe lub inny dobrze pływający przedmiot. Ratując tonącego z dala od brzegu podpływamy do niego od tyłu, chwytamy za włosy, pod pachę lub pod brodę i holujemy do brze­gu. Nie należy zbliżać się do tonącego od przodu, gdyż może uchwycić ratownika za ręce lub szyję i unie­możliwić ratowanie.

Jeśli ratownik ratuje tonącego w wypadku załama­nia się lodu, ratownik powinien zaopatrzyć się w drąg lub deskę, położyć się na lodzie i czołgać do brzegu otworu, po czym podciągnąć ratowanego do brzegu otworu, zakazując wspinania się na lód. Następnie na­leży stopniowo załamać słaby lód, polecając ratowane­mu trzymać się drąga, dopiero po uzyskaniu mocnego brzegu lodu należy na brzegu otworu położyć po­przecznie drąg (deskę) i dopomóc w wydobyciu się ra­towanego na lód. Gdy ratownik musi zejść do prze­rębli w poszukiwaniu utopionego, powinien w miejscu załamania położyć drąg, który ułatwi mu wydobycie się na lód. Nie należy stawać z ratowanym na słabym lodzie, a wlec go po lodzie czołgając się.

Po oczyszczeniu jamy ustnej topielca wykonuje się sztuczne oddychanie i masaż serca. Równocześnie na­leży wezwać lekarza. Po przywróceniu oddechu należy przenieść ratowanego do ciepłego pomieszczenia, roz­cierać całe ciało, ciepło okryć, podać gorącą herbatę z dodatkiem niedużej ilości alkoholu.