Zasady obrony przed bronią biologiczną

Ponieważ stosowanie broni biologicznej ma na celu wywołanie chorób zakaźnych lub zatrucie ludności ja­dami bakteryjnymi, zrozumiałe jest, że przestrzeganie zasad higieny i stosowanie wszelkiego rodzaju czyn­ności przeciwepidemicznych jest najlepszą obroną przed tą bronią. W stosunku do aerosolu (mgły) utworzone­go z rozpylonych jadów obowiązuje postępowanie jak przy truciznach chemicznych, a więc podstawową czynnością jest wczesne zakładanie maski przeciwga­zowej.

Ponieważ zarazki chorobotwórcze mogą przenikać do organizmu przez drogi pokarmowe, oddechowe, błony śluzowe i uszkodzoną skórę, należy je chronić za po­mocą indywidualnego wyposażenia przeciwchemiczne­go (maska, odzież ochronna itp.).

Wiemy, że można zmniejszyć wrażliwość ludzi na zarazki chorobotwórcze za pomocą szczepień ochron­nych, a nawet całkowicie ich uodpornić na niektóre choroby zakaźne. Jest to jedna z podstawowych metod przeciwdziałania broni biologicznej. Ratownicy PCK powinni propagować poddawanie się społeczeństwa wszelkim zarządzonym szczepieniom.

Dla grupy chorób zakaźnych szerzących się drogą pokarmową najskuteczniejszą metodą ich zwal­czania jest przestrzeganie zasad higieny żywienia, od­każanie (chlorowanie) lub gotowanie wody do picia i mycia naczyń. W rejonach zagrożonych lub podejrza­nych o skażenie pól należy zaniechać spożywania owo­ców i jarzyn w stanie surowym. Należy tępić muchy.

Wykrycie zawiesiny drobnoustrojów rozpylanych w postaci mgły (aerosolów) sprawia dużą trud­ność. W razie stwierdzenia podejrzanego zamglenia po wybuchu bomby czy po przelocie samolotu, należy na­kładać maskę przeciwgazową, która całkowicie ochra­nia przed skażeniem dróg oddechowych i przewodu po­karmowego. Badanie charakteru skażenia należy już do obowiązków stacji sanitarno-epidemiologicznych.

Podstawowe zapobieganie szerzeniu się zakażeń dro­gą krwionośną i przez skórę to walka z zawszeniem, niszczenie podejrzanych skupień owadów, oczyszczanie skóry ze wszelkich opadów występujących w postaci aerosoli. Do walki z owadami i wszami (dezynsekcja) używamy środków owadobójczych w postaci proszków i aerosoli. Do najbardziej rozpowszechnionych należą azotoks i tritoks oraz zbliżone do nich.

Teren skażony stosunkowo szybko oczyszcza się dzię­ki działaniu czynników atmosferycznych, a szczególnie słońca. W celu jeszcze szybszego odkażenia możemy rozpylać lub rozlewać środki dezynfekcyjne.

Ludzi, którzy ulegli skażeniu bronią biologiczną, na­leży poddać kąpieli (całkowitym zabiegom sanitarnym), a ubrania ich ? odkażeniu w komorach dezynfekcyj­nych. Przy braku komór dezynfekcję można przeprowa­dzić przez odkażanie w gorącym piecu chlebowym ? wygotowanie w wodzie z sodą lub przez przeciera­nie odzieży płynami dezynfekcyjnymi (co nie daje jed­nak pełnej gwarancji odkażenia i może uszkodzić ubra­nie).

Obok wymienionych czynności ważne znaczenie w zwalczaniu broni biologicznej ma stała obserwacja całego otoczenia prowadzona przez personel sanitarny i ratowników, wczesne wykrywanie osób podejrzanych o choroby zakaźne i natychmiastowe meldowanie naj­bliższym władzom, które powiadomią stacje sanitarno- -epidemiologiczne. Zapewni to izolację pierwszych wypadków zachorowań zakaźnych i zapobiegnie epi­demii.

Zapobieganie i zwalczanie broni biologicznej nale­ży więc do podstawowych obowiązków służby zdro­wia. Udział w walce rozpoczyna się od pracy ratowni­ków i sanitariuszy rygorystycznie przestrzegających przepisów przeciwepidemicznych i higienicznych oraz uświadamiających otoczenie o zagrożeniu.

Oprócz bakterii może nieprzyjaciel rozpylać w aero­solach jady bakteryjne (np. jad kiełbasiany), które dzia­łają bardzo szybko. Możemy je traktować jako truciz­ny. Najlepiej chroni przed nimi nałożenie maski prze­ciwgazowej. Szybkie ratowanie porażonych należy do personelu fachowego medycznego. Ratownicy mogą je­dynie stosować sztuczne oddychanie w wypadku po­rażenia oddechu oraz wywołać wymioty zamiast płu­kania żołądka.

Postępowanie przeciwepidemiczne, w któ­rym mogą uczestniczyć ratownicy, obejmuje następu­jące czynności:

?           wykrywanie dywersji broni biologicznej i innych źródeł zakażenia,

?    wykrywanie zachorowań na choroby zakaźne,

?    powiadamianie o powyższym władz,

?    izolacja chorych,

?    kwarantanna lub obserwacja osób z kontaktu,

?          dezynfekcja, dezynsekcja, deratyzacja w ognisku choroby zakaźnej,

?    leczenie osób chorych,

?    kontrola nosicielstwa,

?    szczepienia ochronne,

?    przestrzeganie zasad higieny,

?    szerzenie oświaty sanitarnej.

Udział ratowników w wymienionych kierunkach działania przeciwepidemicznego będzie polegał na wy­konywaniu czynności pomocniczych, kontroli i oddzia­ływaniu społecznym wśród szerokich mas ludności.