Pierwsza pomoc w zatruciach pokarmowych

W wypadku stwierdzenia objawów wskazujących na zatrucie pokarmowe należy natychmiast wywołać wy­mioty i wykonać płukanie żołądka. Wymioty najlepiej spowodować w pozycji siedzącej chorego, a gdy na to stan chorego nie pozwala ? w pozycji leżącej z głową obróconą na bok. Wymioty można wywołać drażniąc gardziel piórem lub patyczkiem owiniętym szmatką. Gdy chory jest przytomny, można polecić mu podraż­nienie gardzieli własnym palcem. Po wymiotach na­leży oczyścić tamponami jamę ustną ratowanego, aby zapobiec zachłyśnięciu się resztkami.

Płukanie żołądka w najprostszy sposób można wy­konać w ten sposób, że podaje się choremu do wypi­cia 1,5?2 szklanek letniej wody i następnie wywołuje się wymioty. Zamiast czystej wody można podać wo­dę osoloną w ilości 2 łyżki stołowe soli na szklankę wody. W wypadku zatruć pokarmowych najskutecz­niejsze jest płukanie żołądka 0,1% roztworem nadman­ganianu potasowego. W przybliżeniu taki roztwór uzy­skuje się przez dodanie nadmanganianu potasowego w^ ilości mieszczącej się na końcu noża (1,0 g) na litr wody. Nie wolno wywoływać wymiotów, jeżeli chory jest nieprzytomny, ma drgawki lub połknął żrącą tru­ciznę.

Po przepłukaniu żołądka podaje się zatrutemu do wypicia 4 łyżki roztworu nadmanganianu potasowego. W razie osłabienia akcji serca należy podać filiżankę mocnej, prawdziwej kawy, zastosować głodówkę, prze­kazać chorego w ręce lekarza. W wypadku osłabienia akcji serca czy też w porażeniach, sprawę należy trak­tować jako pilną.

W wypadku zatrucia pokarmowego lub chemicznego należy zabezpieczyć resztki pokarmowe, zawartość bu­telek, tabletki w celu ułatwienia ustalenia rodzaju za­trucia.